Rozgrzewanie Rusztu - GRILL & BARBEQUE

Wybór paliwa
Najchętniej wybieranym materiałem opałowym do grillowania jest węgiel drzewny i dla wielu oba te pojęcia są ze sobą nierozerwalnie związane. Wszak tylko węgiel drzewny nada grillowanym przez nas produktom charakterystyczny smak i aromat.

Wbrew temu, co się powszechnie uważa, niepowtarzalny smak grillowanych mięs nie pochodzi wcale od dymu, a jest wynikiem działania wysokiej temperatury wytwarzanej przez żarzące się węgle, dochodzącej niekiedy do 800°C. W takich warunkach powstaje chrupiąca skórka i zachodzą reakcje chemiczne, które dają grillowanym mięsom specyficzny aromat.

Jakość węgla drzewnego dostępnego na rynku może być bardzo różna i zależy m.in. od rodzaju drewna użytego do jego produkcji. Węgiel dobrej jakości otrzymywany jest zawsze z jednego gatunku drzewa, najczęściej buka. Mimo że jest on droższy od węgla z różnych gatunków drzewa lub – co gorsza – ze zmieszanych resztek, warto w niego zainwestować. Węgiel słabej jakości krócej się pali i bardziej kopci, wytwarzając przy okazji wiele szkodliwych dla zdrowia substancji.

W sprzedaży można otrzymać różne rodzaje węgla drzewnego. Ten dostępny w postaci różnej wielkości kawałków jest łatwy do rozpalenia, jednak pali się stosunkowo krótko. Alternatywą może być węgiel w postaci sprasowanych brykietów, który choć kłopotliwy w rozpalaniu, wolno gaśnie i bardzo długo utrzymuje temperaturę.

Rozpalanie węgla
Właściwe rozpalenie ognia zagwarantuje nam powolne i równomierne żarzenie się węgla. A zanim je rozpoczniemy, powinniśmy wyłożyć palenisko folią aluminową i zrobić otwory w miejscach, gdzie pojemnik na żar ma wyloty powietrza. Folia będzie utrzymywać temperaturę i ułatwi późniejsze czyszczenie urządzenia.

Na folii należy ułożyć piramidkę z węgla, o promieniu większym niż planowana powierzchnia grillowania. Do rozpalenia powinniśmy użyć podpałki w kostkach lub w płynie. Nie należy do tego celu używać nafty, spirytusu, benzyny czy też oleju opałowego – nie tylko zagraża to naszemu bezpieczeństwu, ale też zwiększa ilość wytwarzanych toksyn.

Węgiel nasączony lub obłożony podpałką ostrożnie rozpalamy za pomocą długiej zapałki, a następnie, cierpliwie wachlując gazetą lub dmuchając specjalnym miechem, podtrzymujemy palenie się węgla. Kiedy węgiel dostatecznie się rozżarzy, rozkładamy go równomiernie w palenisku za pomocą pogrzebacza – tak, aby miał dobry dostęp do powietrza. Cały czas dbamy o podsycanie żaru. Gdy węgiel pokryje się równomierną białą warstwą, możemy wrzucać na ruszt pierwsze produkty.